Lata początków
1 października 1890 r. bandagista i ortopeda Albert Bergte otworzył swój warsztat bandażowy niedaleko kościoła Oberkirche w Cottbusie. Trzy lata później Bergte przeniósł się na ulicę Dresdener Straße 10. Lokal ten zapewniał więcej miejsca na warsztat i sklep, dzięki czemu odtąd można było oferować również szeroki asortyment okularów.
Złote lata dwudzieste
W 1913 roku prowadzenie sklepu z okularami przejął syn, Albert Bergte junior, który był nie tylko bandażystą, ale także optykiem. W 1923 roku, po nagłej śmierci ojca, syn przejął całe przedsiębiorstwo. Wkrótce pomieszczenia ponownie okazały się zbyt małe. W związku z tym Bergte nabył całą działkę przy ulicy Dresdener Straße 3. Tam rozbudował dział optyczny i utworzył dział zajmujący się zaopatrzeniem dla lekarzy i szpitali. Ponadto do oferty włączono artykuły fotograficzne oraz usługi wywoływania filmów.
W czasach III Rzeszy
Kolejnym krokiem poprzednika firmy Zimmermanna było przejęcie sąsiedniej działki przy Ostrower Straße 19. Zdjęcie przedstawia znajdującą się tam szwalnię i warsztat produkujący bandaże. W tym czasie firma Bergte stała się również największym dostawcą artykułów szpitalnych i medycznych w regionie. Dopiero częściowe zniszczenie budynków w 1945 roku, w czasie wojny, położyło tymczasowy kres tej tendencji wzrostowej.
Lata powojenne
II wojna światowa pozostawiła właścicielowi firmy, Albertowi Bergte jr., w znacznej mierze zniszczone pomieszczenia sprzedażowe i warsztatowe. Udało mu się rozpocząć od nowa przy ulicy Straße-der-Jugend 2, w dawnej księgarni. Wkrótce potem ponownie otwarto warsztaty ortopedyczne przy ulicy Ostrower Straße. Po śmierci Bergtego w 1960 roku firmę przejęła jego żona Johanna i z powodzeniem ją prowadziła. W kolejnych latach znaczna część ówczesnego okręgu Cottbus była zaopatrywana w środki ortopedyczne. Obszar działania firmy Bergte rozciągał się od Cottbus przez Klettwitz, Calau, Lauchhammer i Lübben aż po Luckau i Senftenberg.
Nacjonalizacja
Kiedy w latach siedemdziesiątych przez NRD przetoczyła się ostatnia fala nacjonalizacji i coraz więcej właścicieli (mniej lub bardziej dobrowolnie) decydowało się na przekazanie swoich udziałów państwu, również Johanna Bergte poddała się. Firma zostaje podporządkowana Radzie Miasta Cottbus, Wydziałowi Zdrowia i Opieki Społecznej. Od tej pory nosi nazwę „Państwowe Warsztaty Ortopedyczne w Cottbus” i zostaje uznana za „okręgową placówkę wiodącą w zakresie techniki ortopedycznej”.
Lata siedemdziesiąte
W latach 1976/77 przeprowadzono gruntowną modernizację pomieszczeń warsztatowych. Wiele z tych kosztownych prac remontowych zostało wykonanych własnoręcznie przez pracowników. W 1977 roku obszar warsztatowy został rozszerzony o dział przetwórstwa tworzyw sztucznych, w którym można było przetwarzać nowoczesne materiały, takie jak poliester, polietylen i poliuretan. W tym samym roku przy ulicy Berliner Straße powstał warsztat szkoleniowy, w którym we wrześniu 1977 roku pierwsi praktykanci rozpoczęli naukę zawodu.
Lata osiemdziesiąte
W 1980 roku 35 pracowników Warsztatów Ortopedycznych w Cottbus zapewniło opiekę około 2 500 pacjentom w każdym wieku. W kolejnych latach obszar działania został rozszerzony: Pracownicy przejęli opiekę w Lübbenau, utworzyli oddział w Finsterwalde oraz nawiązali współpracę z kolegami i koleżankami z Forst.
W latach 80. oferta usług była stale poszerzana w wyniku innowacji technicznych i wprowadzenia nowych materiałów. Przykładami tego są protezy podudzia bez szyn, protezy piersi, zaopatrzenie pacjentów ze stomią oraz wkładki ortopedyczne dla dzieci. Po raz pierwszy do oferty włączono również środki pomocnicze stosowane z dala od ciała.
Lata dziewięćdziesiąte
W warsztatach ortopedycznych w Cottbusie wyszkolono wielu mechaników ortopedycznych. Jednym z nich jest Jörg Zimmermann.
Jesienią 1989 roku, w momencie upadku muru berlińskiego, uzyskał on dyplom mistrzowski. Nie wahając się ani chwili, Jörg Zimmermann wykorzystał nieoczekiwaną swobodę podróżowania, aby przez rok zdobywać doświadczenie w zakresie gospodarki rynkowej w Dolnej Saksonii.
Po powrocie do Cottbus w 1991 roku, wraz z prywatyzacją, zapoczątkował nowy rozdział i założył sklep medyczny Zimmermann. Następnie nastąpił zakup i przebudowa budynku przy ulicy Ostrower Straße 19. W październiku 1993 roku otworzył tam swoje podwoje specjalistyczny sklep z artykułami medycznymi. Już rok później firma Reha-Technik otrzymała nowe, nowoczesne pomieszczenia bezpośrednio naprzeciwko. Równolegle powstał pierwszy oddział w Senftenbergu.
Lata 2000.
Mając na celu inwestycję w infrastrukturę przyszłościową, pod koniec 1999 roku firma przeniosła się do nowego budynku. Nowa siedziba główna przy ulicy Seegraben łączyła pod jednym dachem przestronną powierzchnię handlową, warsztaty, magazyny, nowoczesne pomieszczenia biurowe oraz strefy zabiegowe.
W latach 2000. sklep medyczny Zimmermann stał się jednym z wiodących dostawców usług zdrowotnych w południowej Brandenburgii. Firma jest synonimem jakości, otwartości na innowacje, zrównoważonego zarządzania oraz kompleksowej opieki w zakresie ortopedii i techniki obuwia ortopedycznego, sprzętu rehabilitacyjnego, a także artykułów medycznych i produktów do opieki domowej.
Lata 2010
Wraz z ciągłym rozwojem firmy wzrosło również zapotrzebowanie na przestrzeń. Na początku lat 2010-tych główny budynek przy Seegraben został podwyższony. Nowo powstałe pomieszczenia zapewniły dodatkową przestrzeń dla administracji i warsztatów.
Równolegle stale rozszerzano zakres usług. Również obsługa klienta oraz flota pojazdów były nieustannie rozbudowywane.
Od 2015 roku rozpoczęto planowanie rozległej rozbudowy. Już wtedy można było przewidzieć, że istniejąca infrastruktura w dłuższej perspektywie nie będzie w stanie sprostać rosnącym wymaganiom. W przyszłości różne obszary działalności miały zostać rozdzielone na dwa budynki, aby stworzyć optymalne warunki zarówno dla pacjentów, jak i dla zespołu.
Zaangażowanie firmy zostało w 2016 roku uhonorowane nagrodą „Großer Preis des Mittelstandes” – w uznaniu za przedsiębiorczą dalekowzroczność, zrównoważony rozwój i odpowiedzialność społeczną.